کوتاه است در، پس آن به که فروتن باشی... آیینه ای نیک پرداخته توانی بود، تا پیش از در آمدن خود را نظر کنی؟ اگرچه همهمه آنسوی در زاده توهم توست. نه ارواح و نه اشباه و نه قدیسان کافورینه به کف، نه شیطان بهتان خورده با کلاه بوقی منگوله دارش. تنها تو آنجا موجودیت مطلقی.